Eterlerin özellikleri fiziksel ve kimyasal özelliklere ayrılır. Genel olarak, kimyasal özellikleri aşağıda ayrıntılı olarak belirtildiği gibi nispeten stabildir:
Fiziksel Özellikler
Hal ve Koku: Oda sıcaklığında yalnızca dimetil eter ve metil etil eter gazdır; eterlerin çoğu karakteristik bir kokuya sahip renksiz sıvılardır.
Erime ve Kaynama Noktaları: Eter molekülleri hidrojen bağları oluşturamadığından kaynama noktaları aynı sayıda karbon atomuna sahip alkollerden çok daha düşük, benzer molekül ağırlığına sahip alkanların kaynama noktalarına yakındır.
Çözünürlük: Organik çözücülerde kolayca çözünür. Düşük eterler suda bir miktar çözünürlüğe sahipken, yüksek eterler az çözünür. Tetrahidrofuran ve 1,4-dioksan gibi siklik eterler, açıkta kalan oksijen atomları nedeniyle suyla hidrojen bağları oluşturabilir ve suyla tamamen karışabilir.
Yoğunluk: Çoğu eterin yoğunluğu sudan düşüktür ve yanıcı sıvılardır; buharları havayla patlayıcı karışımlar oluşturabilir.
Kimyasal Özellikler
Eterler (siklik eterler hariç) genellikle kimyasal olarak inerttir ve stabilitesi alkanlardan biraz daha düşüktür. Alkali metallere, kuvvetli bazlara, oksitleyici maddelere ve indirgeyici maddelere karşı stabildirler. Oda sıcaklığında metalik sodyum ile reaksiyona girmezler, bu nedenle metalik sodyum sıklıkla eterleri kurutmak için kullanılır ve bu da onları organik çözücüler olarak uygun hale getirir.
Karakteristik reaksiyonları temel olarak şunları içerir:
Ganat tuzlarının oluşumu: Eter bağındaki oksijen atomu, ganat tuzları oluşturmak için konsantre güçlü asitlerle (konsantre sülfürik asit ve konsantre hidroklorik asit gibi) birleşerek zayıf bir baz görevi görebilen yalnız bir elektron çiftine sahiptir, böylece konsantre güçlü asitlerde çözünür. Bu özellik eterleri alkanlardan/haloalkanlardan ayırmak ve tanımlamak için kullanılabilir; ayrıca boron triflorür, alüminyum triklorür gibi Lewis asitleri ve Grignard reaktifleri ile reaksiyona girerek ganat tuzları oluşturabilir.
Eter bağı bölünmesi: Isıtma koşulları altında eterler, hidrohalik asitlerle reaksiyona girerek eter bağını kırarak bir alkol ve bir haloalkan oluşturabilir; Hidrohalik asit fazlaysa, üretilen alkol iki molekül haloalkan verecek şekilde reaksiyona girmeye devam edecektir. Reaktivite genellikle HI > HBr > HCl'dir.
Otomatik-oksidasyon: Dietil eter gibi eterler, uzun süre havaya ve ışığa maruz kaldıklarında,-uçucu olmayan patlayıcı peroksitler üretecektir. Damıtma sırasında kalan peroksitler bir patlamayı tetikleyebilir. Uzun süre saklanan eterleri kullanmadan önce peroksit seviyelerinin test edilmesi gerekir; Olumlu bir sonuç tespit edilirse eterin kullanımdan önce arıtılması gerekir.
Siklik Eterlerin Özel Özellikleri: Siklik eterler (epoksitler gibi) halka gerilimi sergileyerek onları kimyasal olarak daha reaktif hale getirir. Asit veya baz katalizi altında halka-açılma reaksiyonlarına girebilirler ve çeşitli nükleofillerle reaksiyona girebilirler.