Adım 1: Karbon atomu sayısından başlayarak yapısal tipi belirleyin.
Benzer yapıya sahip homologlar için ne kadar çok karbon atomu varsa erime noktası da o kadar yüksek olur. Örneğin etan (2 karbon) yaklaşık -183,3 derece erime noktasına sahipken pentan (5 karbon) yaklaşık -129,7 derece erime noktasına sahiptir ve bu da açıkça artan bir eğilim göstermektedir. İzomerlerse bir sonraki adıma geçin.
Adım 2: İzomerler için dal sayısını ve simetriyi dikkate alın.
Karbon atomlarının sayısı aynıysa (izomerler):
Temel kural: Ne kadar çok dal olursa, moleküler simetri o kadar kötü olur ve erime noktası da o kadar düşük olur. Örneğin, n-pentanın (dallanmamış) erime noktası -129,7 derece iken izopentanın (1 dallı) erime noktası -159,9 derecedir ve bu kurala tamamen uygundur.
Özel Not: Moleküler simetri ne kadar iyi olursa erime noktası da o kadar yüksek olur. Örneğin, neopentan (oldukça simetrik dört-dallı bir yapı), n-pentandan daha yüksek bir erime noktasına sahiptir ve -16,6 dereceye ulaşır.
Adım 3: Alkanlara ilişkin özel kurallara bakın.
Düz-zincirli alkanlarda, çift sayıda karbon atomuna sahip moleküller, tek sayıda karbon atomuna sahip olanlara göre daha iyi bir simetriye ve erime noktasında daha büyük bir artışa sahiptir; bu, iki paralel erime noktası eğrisi oluşturur ve bu, tahmin sonuçlarının-ince ayarlanmasına yardımcı olabilir. Alkenler ve alkinler için bu kural açık değildir ve ilk iki adım doğrudan takip edilebilir.